رفتنت ظهور ظلمت قصه ی مردن من بود واسه من گسستن تو همهتاریکی و غم بود رفتنت هجوم گریه صحنه ی طلوع ماتم مرگ معصوم گلعشق آخرین غرور شبنم یه روزی این همه با هم سرد و بیگانه نبودیم زیرلب حدیث عشق عاشقانه می سرودیم بین ما پنجره اما لحظه ی بسته نمیشد دلمبه گریه هاش بود چشمامون خسته نمیشد مرمر روشن چشمات شمعپرفروغ خونه ای برای گریه کردن اسمت آخرین نشونه لحظه ها ثانیههامون همه تکرار من و تو خالی ازرنجش دوری پره بیدارمن و تو اما امروزکه غریبیم مهربونترین صداکو سینه از نفس گرفته آشناترین هوا کو اماامروز دل تنگم جزیه جسم پاره نیست غیرجون سپردن انگار برای من چاره ینیست
کار عشق اگر چه وا نمی دم به هیچ کسی بهغیر تو بها نمی دم تو کلبه ی امید و آرزو هام به غیر تو کسی رو راه نمیدم به غیر تو کسی رو راه نمی دم بیا و این منو دوباره بشناس که لبریز توام از عشق و احساس می خوام غرق محبت تو باشم بخونم با تو تا دنیا بهدنیاست کمی خدا خدا کن یک کم واسم دعا کن برای دیدن من زیر پات رو نگاهکن تماشا داره با این با تو شکفتن تو رو خواستن به تو هرگز نگفتن عجیبهاین هوای عشق تازه که احساسم به داشتنش می نازه محبت داری و داری زیادی بهایثار تن من دل ندادی دلم می خواست برای تو بمیرم تو این حق رو چرا به منندادی تن دریا دل طوفانی من هوای ساحل مرجانی تو مرا با زورق عشق تو میبرد به اون جایی که هست مهمانی تو نشسته در کمین بودن من سکوت بی دلیلخواستن تو منو می سوزه گرمایی که داری تماشای به من دل بستن تو
وقتشه ، وقتشه رفتن ، وقتشه وقتشه ،از تو گذشتن وقتشه مهلت تولد دوبارهنیست مردن دوباره ی من وقتشه دیگه دیره واسه گفتن ، این کلام آخرینه فرصتضجه نمونده ، لحظه های واپسینه دیگه با عاطفه دشمن ، واسه دلتنگی رفیقم تویشط رخ نفرت بی صداترین غریقم من عروسک کدوم بازی وحشت من صدای قحطی کدومتبارم که مثل تولد فاجعه سردم که مثل حادثه ، آرامش ندارم سرد و ساده وشکسته آینه ی قدیمی ام من با چراغ و گل غریبه با غبار صمیمی ام من میمونم زیر هجوم سنگی آوار کینه واسه بازیچه نبودن آخرین بازی همینه
مثل اسم خودم اينو مي دونم مي دونم كه يك نفر يه روز مياد مي دونم كه وقتي از راه برسه هر چي كه خوبه واسه منم مي خواد درا رووا مي كنم پنجره ها رو مي شكنم مژده ي ديدنشو تو كوچه ها جار مي زنم وقتي از راه برسه با بوسه اي قفل اين غمستون رو وا مي كنه منو به يهشهر ديگه مي بره با هواي تازه آشنا مي كنه توي اين خونه ي دربسته توي اين صندوق سربسته همه آرزوام گور مي شه ميون ديواراي سنگي ميون اين همه دلتنگي شوق زندگي ازم دور مي شه يك نفر داره مياد ديوارا رو ورداره يك نفر داره مياد زندگي رو مياره تو اوني ،اون يك نفر اي هم شب تن خسته مي توني كليد باشي واسه دراي بسته يك نفر يه روز مياد
امشب تبي غريب تموم وجودت رو گرفته تنت مي سوزه و تو نمي توني هيچ كار كني همينطوري كه اين نشستي چشاتو مي بندي و با خودت مرور مي كني تموم خاطراتت رو روزهاي شاد و پر اميد لحظه هاي پر غم كه فكر مي كردي ديگه اين غم تو رو مي كشه لحظه هايي كه غم دلت رو به هيچ كس نمي تونستي بگي گريه هاي پنهوني و لحظه هاي دلتنگي هر وقت كم مياري ياد اون مي افتي صداش مي كني و عاجزانه ازش مي خواي كه دستت رو بگيره اما بعضي وقتا خجالت مي كشي از اين همه لطف اونو نا سپاسي خودت از اين همه نعمتي كه بي دريغ بهت ارزوني كرده و تو حتي شكر يكيشو نمي توني به جا بياري اشك امونت رو مي بره وقتي كه فكر مي كني چقدر مهربونه اينكه هميشه باهاته
و تو غافلي از اينكه مگه مي شد از اين مهربونتر باشه و نبوده از اينكه چرا اينقد دلش رو مي شكني با تموم چيزايي كه خودش بهت هديه كرده نا فرماني اونو مي كني
از اينكه كاش مي تونستي بشناسيش كاش مي تونستي كسي بشي كه بهت افتخار كنه و كاش......... فقط مي دوني دوسش داري و بهش ميگي خدايا اگه با كارام دل مهربونت رو آزردم بهم خرده نگير كه از سر جهل بوده نه قصد خدايا مي دوني با تموم بديام دوست دارم و ازت مي خوام هيچ وقت دستمو رها نكني .........
اين خبر را امروز همه جا جار زدند كه سحرگاه بلبل باغ گل را دار زدند ميگند مرغ عشق، عاشق گلي شده بود و برايش آواز عشق را از دل خوانده بود به همين خاطر سال ها تنها در قفس مانده بود حكم اعدام در پيش چشم تمام گل ها اجرا شد و بلبل مست روي درخت بيد مجنون به دار شد مرغك ما از بس مست بود، داد نزد آخرين نگاه را به گل انداخت و فرياد نزد باور كنيد از دل برفت هركه از ديده برفت هيچ كسي براي رفتن او گريه نكرد هيچ كسي غصه نخورد و زاري نكرد قطره اشكي نچكيد از چشم كسي حتي نرگس و كسي از خاطراتي كه با او داشت ياد نكرد
در دستانم دو جعبه دارم که خدا آنها را به من هدیه داده است
او به من گفت : غمهایت را در جعبه سیاه و شادیهایت را
درجعبه طلایی جمع کن و من نیز چنین کردم و
غمهایم را درجعبه سیاه ریختم و شادیهایم رادر جعبه طلایی.
با وجود اینکه جعبه طلایی روز به روز سنگینتر میشد
اما از وزن جعبه سیاه کاسته میشود.در جعبه سیاه را باز کردم و
با تعجب دیدم که ته ان سوراخ است .جعبه را به خدا نشان دادم و
گفتم پس غمهایم کجا هستند .
خداوند لبخندی زد و گفت : غمهای تو اینجا هستند نزد من.
از خدا پرسیدم خدایا چرا این جعبه ها را به من دادی؟
و خدا فرمو د: فرزندم جعبه طلایی مال آنست که
قدر شادیهایت را بدانی و جعبه سیاه برای آنکه تا غمهایت را رها کنی.
چهارشنبه 3 مرداد1386 توسط مهسا |
این وبلاگ شخصآ توسط مهسا طراحی و تنظیم شده است و هر گونه سو استفاده از این وبلاک پیگرد قانونی دارد........با تشکر از حسن انتخاب شما دوست عزیز......،«««Ziko»»»
براي چندمين بار از تو گفتم كه شهر عشق تو پايان ندارد
زلالي تو به رنگ اشك بركه تو با روح شقايق آشنايي
كنار پنجره تنهاي تنها ميان هاله اي از غم نشستم
تو با باراني از جنس نيازم مرا به ساحل ادراك خواندي
و با زيباترين فانوس دريا مرا تا قعر دريا ها رساندي
تو دست زرد ياس خسته اي را به چشم عاشقان پيوند دادي
از یه جهت دیگه این وبلاگ با روحیاتم یکسان نیست..!!
اما قول میدم تو وبلاگ جدیدم حداقل هفته ای دو بار آپدیت بشم!! فقط به خاطر شماااااا
تــک درخـتی
